Geschud - Paria Canyon Guest Ranch, Utah

Geschud – Paria Canyon Guest Ranch, Utah

Bij het vroege opstaan valt ons meteen op dat er wat wolken aan de lucht staan. Aan de ene kant vinden we dat jammer, we gaan namelijk een prachtig stuk van de backcountry bekijken en wolken zijn dan de foto’s wellicht wat minder afgetekend. Aan de andere kant vinden we het niet heel erg. De warmte van gisteren wordt daarmee op een van de warmste plekken die we gaan bezoeken wellicht minder erg… We melden ons om 7:30 precies bij Terry Alderman’s winkel om in zijn Jeep Grand Cherokee 4×4 4.0 liter met dubbele versnellingsbak te stappen.
En al die toevoegingen bij de auto zijn nodig om ons op onze bestemmingen van vandaag te krijgen. We gaan namelijk naar twee van de minder bereikbare plaatsen van de Vermilion Cliffs en Paria Canyon: South Coyote Buttes (spreek uit: bjuuts) en White Pocket. Het is een behoorlijk stuk rijden. Van de bijna drie en een half uur rijden zijn bijna twee en een half overunimproved wegen. De Houserock Valley Road is nog niet zo slecht, maar zodra we naar het oosten afslaan rijden we door het mulle zand, afgewisseld met rotsachtige ondergrond die behoorlijk doet denken aan een wasbord…
Als we goed en wel door elkaar zijn geschud beginnen we bij de Coyote Buttes South (vlak ten oosten van Pawhole). We moeten even onder een hek doorkruipen om bij de formatie te komen. Het hek staat er niet tegen de mensen, maar tegen het vee. Het is hier – en ik weet dat het woord al vaker is gevallen – prachtig. Misschien is het wel het mooiste wat we tot nu toe hebben gezien! De golven in de rotsen, de tussen wit, geel en rood varierende lagen, de bizarre vormen; het maakt het een fantastisch gebied om doorheen te wandelen.
Na twee uur foto’s nemen, stappen we weer in de Jeep om nog een keer goed geschud te worden. Het stuk naar White Pocket heeft een nog slechtere weg dan die naar de Coyote Buttes South.
White Pocket(s) is raar en mooi. Wel minder mooi dan de eerste stop vandaag. Het is net of het een versteende kolkende rivier of zee is, waarbij het water rood met witte schuimkoppen is. Ook hier zorgen gele vlakken voor bijzondere accenten.
Na 7 uur heen-en-weer-geschud te zijn komen we moe, maar voldaan terug bij de camping. Gelukkig heeft Hanneke gisteren een lekkere steak dinner op de camping besproken en hoeven we niet meer te zorgen voor onze warme hap…